สวัสดีดีครับ
ผมมีเรื่องมาหาคำแนะนำ (ไม่สิ ผมมาระบายมากกว่า)
เมื่อ 4 วัน ก่อนผมกำลังหาอนิเมะดู และไปสะดุดปกเรื่อง [เจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า] ซึ่งผมที่ไม่เคยดูและไม่เคยคิดที่จะดูแนวรัก,โรแมนติกแบบนี้เลย แต่คิดไงทำไมถึงเข้าไปดูก็ไม่รู้ 55555. ผมดูตอนแรกผมก็เฉยๆนะ เพราะว่าเวลาผมดูอนิเมะซัพไทยทุกเรื่องผมจะไม่ค่อยอ่านซัพ อ่านบ้างถ้าอ่านทัน แต่ผิดกับเรื่องนี้เลย เพราะแค่ตอนที่ 2 จากปกติที่ไม่ค่อยอ่านซัพ พอมาเรื่องนี้ ผมต้องกดหยุดทุกคำที่ตัวละครพูด วนไปวนมาจนจบ ภาดหนึ่ง ผมรู้สึกว่ามันยังไม่พอ มันคาใจมากๆ ผมเลยหา ภาดสองมาดู (ไม่เคยติดตามมังงะนะครับ)
ดูไปดูมาจบกระทั้ง ตอนที่ 12 ของ ss2 ฉากที่ อิจิกะปลอมตัวเป็น มิคุ เพื่อบอก ฟูทาโร่ ฉากนั้นคือเป็นฉากแรกและเป็นการ์ตูนเรื่องแรกในชีวิตผมเลย ที่ร้องไห้ตาม
มันเป็นฉากที่เจ็บมากสำหรับผม เพราะมันเคยเกิดขึ้นในชีวิตจริงของผมด้วย !!!
!!!!
พอผมดูจบมันก็ยังคาใจผม ผมเลยไปไล่หาตามเว็บจนได้รู้เรื่องราวทั้งหมด แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม ผมยังจำใบหน้าของ อิจิกะ ตอนนั้นได้ไม่ลืมเลย มันเป็นเหมือนความรู้สึกที่ผมทำในตอนๆนั้น ไม่ผิดเลย มันยังคาใจผมอยู่ตลอด
ผมคิดว่าผมลืมเรื่องในวันนั้นไปแล้ว แต่กลับมาเจอในอนิเมะเรื่องนี้ มัน ... ผมลองหาอนิเมะเรื่องอื่นดูก็แล้วลองทุกอย่างที่คิดได้ แต่พอสักพักภาพในนั้นก็กลับขึ้นมา !! หนักกว่าเลยคือ ผมตื่นเช้ามาผมจับมือถือปับ! ก็นึกถึงเลย ผมลองเอาเรื่องนี้ไปคุยกับพ่อและแม่ แต่ทั้งพ่อกับแม่ก็บอกว่ามันเป็นแค่การ์ตูนคิดอะไรมากมาย แต่ผมกลับคิดว่าเรื่องๆนี้มันไม่ใช่แค่การ์ตูนแล้ว เพราะเหมือนมันจะมีเหตุการจริงที่ผมเคยเจอ !! (ส่วนตัวผมเป็นคนที่เข้ากับสังคมไม่เก่ง ผมค้องคางพูดติดอางด้วย เลยคุยกับคนไม่เก่ง และที่สำคัญเลยคือ จนตอนนี้อายุ 20 ผมยังไม่เคยทีความรักเลยสักครั้ง ครั้งเดียวไม่เคยเลย ไอ้รักแรกที่ผมบอกไปมันไม่ใช่รักสำหรับผมเลย) แต่ผมกลับเข้าใจความรู้สึกของ อิจิกะ !?
สรุปๆๆๆ
ผมเพ้อเองรึป่าว รึยังไงทำไมการ์ตูน รัก,โรแมนติก อย่างเรื่องนี้ทำไมถึงทำให้ผมเป็นได้ขนาดนี้กัน รึว่าผมจะโลกส่วนตัวสูง เลยคิดเองเออเอง ไม่อยากเชื่อเลยว่าการ์ตูนแนวนี้จะทำให้ผมเป็นคนที่คิดไปไกลขนาดนี
เจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า
ผมมีเรื่องมาหาคำแนะนำ (ไม่สิ ผมมาระบายมากกว่า)
เมื่อ 4 วัน ก่อนผมกำลังหาอนิเมะดู และไปสะดุดปกเรื่อง [เจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า] ซึ่งผมที่ไม่เคยดูและไม่เคยคิดที่จะดูแนวรัก,โรแมนติกแบบนี้เลย แต่คิดไงทำไมถึงเข้าไปดูก็ไม่รู้ 55555. ผมดูตอนแรกผมก็เฉยๆนะ เพราะว่าเวลาผมดูอนิเมะซัพไทยทุกเรื่องผมจะไม่ค่อยอ่านซัพ อ่านบ้างถ้าอ่านทัน แต่ผิดกับเรื่องนี้เลย เพราะแค่ตอนที่ 2 จากปกติที่ไม่ค่อยอ่านซัพ พอมาเรื่องนี้ ผมต้องกดหยุดทุกคำที่ตัวละครพูด วนไปวนมาจนจบ ภาดหนึ่ง ผมรู้สึกว่ามันยังไม่พอ มันคาใจมากๆ ผมเลยหา ภาดสองมาดู (ไม่เคยติดตามมังงะนะครับ)
ดูไปดูมาจบกระทั้ง ตอนที่ 12 ของ ss2 ฉากที่ อิจิกะปลอมตัวเป็น มิคุ เพื่อบอก ฟูทาโร่ ฉากนั้นคือเป็นฉากแรกและเป็นการ์ตูนเรื่องแรกในชีวิตผมเลย ที่ร้องไห้ตาม
มันเป็นฉากที่เจ็บมากสำหรับผม เพราะมันเคยเกิดขึ้นในชีวิตจริงของผมด้วย !!!
!!!!
พอผมดูจบมันก็ยังคาใจผม ผมเลยไปไล่หาตามเว็บจนได้รู้เรื่องราวทั้งหมด แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม ผมยังจำใบหน้าของ อิจิกะ ตอนนั้นได้ไม่ลืมเลย มันเป็นเหมือนความรู้สึกที่ผมทำในตอนๆนั้น ไม่ผิดเลย มันยังคาใจผมอยู่ตลอด
ผมคิดว่าผมลืมเรื่องในวันนั้นไปแล้ว แต่กลับมาเจอในอนิเมะเรื่องนี้ มัน ... ผมลองหาอนิเมะเรื่องอื่นดูก็แล้วลองทุกอย่างที่คิดได้ แต่พอสักพักภาพในนั้นก็กลับขึ้นมา !! หนักกว่าเลยคือ ผมตื่นเช้ามาผมจับมือถือปับ! ก็นึกถึงเลย ผมลองเอาเรื่องนี้ไปคุยกับพ่อและแม่ แต่ทั้งพ่อกับแม่ก็บอกว่ามันเป็นแค่การ์ตูนคิดอะไรมากมาย แต่ผมกลับคิดว่าเรื่องๆนี้มันไม่ใช่แค่การ์ตูนแล้ว เพราะเหมือนมันจะมีเหตุการจริงที่ผมเคยเจอ !! (ส่วนตัวผมเป็นคนที่เข้ากับสังคมไม่เก่ง ผมค้องคางพูดติดอางด้วย เลยคุยกับคนไม่เก่ง และที่สำคัญเลยคือ จนตอนนี้อายุ 20 ผมยังไม่เคยทีความรักเลยสักครั้ง ครั้งเดียวไม่เคยเลย ไอ้รักแรกที่ผมบอกไปมันไม่ใช่รักสำหรับผมเลย) แต่ผมกลับเข้าใจความรู้สึกของ อิจิกะ !?
สรุปๆๆๆ
ผมเพ้อเองรึป่าว รึยังไงทำไมการ์ตูน รัก,โรแมนติก อย่างเรื่องนี้ทำไมถึงทำให้ผมเป็นได้ขนาดนี้กัน รึว่าผมจะโลกส่วนตัวสูง เลยคิดเองเออเอง ไม่อยากเชื่อเลยว่าการ์ตูนแนวนี้จะทำให้ผมเป็นคนที่คิดไปไกลขนาดนี